Η έκθεση πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο Μπενάκη το 2025. Τα γεγονότα του έπους δεν αντιμετωπίζονται ως ιστορικά συμβάντα προς εικονογράφηση, αντίθετα μετασχηματίζονται σε ζωγραφικά συμβάντα που εκτυλίσσονται μέσα στον αυτόνομο χώρο του έργου. Αυτό που αναδύεται πάνω στη ζωγραφική επιφάνεια δεν είναι το ίδιο το έπος, αλλά νέες καταστάσεις. Οι αφηγήσεις αυτές απομακρύνονται από μια ανθρωποκεντρική οπτική και αναδεικνύουν τους τόπους — πραγματικούς ή φανταστικούς — καθώς και τις θεωρητικές διερευνήσεις που τους περιβάλλουν.
Η σειρά Αστικό Ίχνος εξερευνά την ομορφιά των ερειπίων και των εγκαταλελειμμένων βιομηχανικών χώρων, μέσα από έργα μεγάλων διαστάσεων σε χαρτί με ακρυλικά, κάρβουνο και παστέλ, τα οποία καταγράφουν την ένταση ανάμεσα στη μνήμη και τη φθορά. Παρουσιάστηκε στο Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς στην Αθήνα, το 2018.
Αναδρομή με έργα της περιόδου 1990-2020 πραγματοποιήθηκε στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος το 2023 και στο Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών της Θεσσαλονίκης το 2024. Εκδόθηκε σχετικός κατάλογος. Ζωγραφική, χαρακτική, εκκλησιαστική τέχνη, βιβλία συλλειτουργούν και ξεδιπλώνουν την προσωπικότητα ενός δημιουργού χαμηλόφωνου, με εκτεταμένο εύρος παραγωγής.
Η ενασχόλησή του με την Βυζαντινή ζωγραφική και το ενδιαφέρον του για τη σχέση της παράδοσης με την σύγχρονη εικαστική γλώσσα τον οδήγησε στον χώρο της εκκλησιαστικής ζωγραφικής, φιλοτεχνώντας τοιχογραφίες για τη Μονή Αγίας Αικατερίνης του Σινά, τις μονές Βατοπαιδίου, Ιβήρων και Σίμωνος Πέτρα του Αγίου Όρους καθώς και για το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας ανάμεσα σε άλλα. Αξίζει να σημειωθεί ότι ανήκει στους ανανεωτές της εκκλησιαστικής μας ζωγραφικής, καθώς πατά γερά στην παράδοση αιώνων, χωρίς όμως να την χειρίζεται μιμητικά, αλλά συνθέτοντας ένα προσωπικό ζωγραφικό παράδειγμα κατά τον πρώην διευθυντή του Βυζαντινού Μουσείου Δ. Κωνστάντιο.
Η Αγιορειτική Εστία της Θεσσαλονίκης το 2009 και το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο το 2010 παρουσίασαν μια εκτενή επισκόπηση των καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων του Μάρκου Καμπάνη που σχετίζονται με το Άγιον Όρος Οι ποικίλες οπτικές γωνίες από τις οποίες προσεγγίζει μοναστήρια και φύση, μαρτυρούν μιάν ανήσυχη ψυχή κι ένα εξίσου ανήσυχο μάτι.